LACİVERT YOL

Hissediyordum

Sana her dokunduğumda

Kırdığım her kilit

Ses olup dökülüyordu

O eski, küsmüş sandıktan

Kaç mevsim uyudu içinde,

Kaç perde arkasına saklandı

Hangi duvarlara tutundu

Toz tutmuş acılar…

Ve yankısı savruldu o boş odadan

Öyle bir ses ki,

Kayıp kelimeler arasından

Duydum seni

Ve içimde yıllardır susan

Bir kapı aralandı sessizce

Sanki gece bile

Adını taşıyordu koyusunda

Şimdi kaldır gözlerini

Bak gökyüzüne

Sen de görüyorsan eğer

Benim gördüklerimi,

Lacivert bir yolda buluşalım

Belki yıldızların arasında

Unutulmuş bir dua gibi

Belki de yarım kalmış

Bir kaderin eşiğinde…

Ama…

Eğer bütün yollar

Zaten çizildiyse,

Eğer kader denilen şey

Yaradan’ın kalemindeyse…

Biz

Gerçekten buluşur muyuz?

Yoksa aynı göğe bakıp

Başka hayatlarda mı kayboluruz?

Ve yalnızca

Şiirlerde mi kalırız?