Küllerimin Şiiri

KÜLLERİMİN ŞİİRİ

​Bir anka kuşuyum ben, göğsümde sönmeyen köz,

Her veda bir başlangıç, her sustuğum yer bir söz.

Zamanın çarklarında yorulsam da bazen ben,

Küllerimden doğarım; bak, yine aynı, yine şen.

​Dağılırken gökyüzüne siyah bir duman gibi,

Unutulmuş bir masalın en gizemli sahibi,

Kendi ateşimle kavurup yıkarım geceyi,

Küllerimden örerim sabırla her heceyi.

​Yanmak, sadece bir an; kalmak ise bir ömür,

Yenilgi denilen şey, ancak korkakları görür.

Ruhumun haritasında yolum hep yeniden başlar,

Küllerimden doğarken, kanatlarımla silinir yaşlar.

​Ateşin dansı biter, sessizliğe ererken,

Ben varım, buradayım; yine, her zamankinden,

Küllerimden doğarım, yeryüzüne bir nefes,

Bir anka kuşuyum ben; bitmez, tüketemez bu heves.