KÜBRA SUS ARTIK!

KÜBRA SUS ARTIK!

‎

‎Ah benim gönlüme sığmayan sevda yüreklim;

‎

‎Vaveylaların arasında demledim yalnızlığımın demini,

‎Sensiz kapanıyor gözlerim karanlığımın yastığına,

‎Yokluğunun acısıyla çatlar arsızlığımın zemini,

‎Gümrah denizlerde acım bir umut çırpınışıyla.

‎

‎Tükenmez yazgısında soluk kalemimin alfabesi,

‎Katmerli düşlerim şimdi hissin yankısında,

‎Gecenin zifirinde tahayyül ederken seni,

‎Sensiz adımı yazdım sevdalar diyarına.

‎

‎Yokluğunla sensizliğe gömüldü ruhumun kepenkleri,

‎Harlanıyor gönülde matem acısının alev oluşu,

‎Yürüyor boş badirede çaresizliğin ayak izi,

‎Duy, aşkınla atıyor kalbimin ritimsiz vuruşu.

‎

‎Yalnızlığımın koynunda geçiyor ömür sermayesi,

‎Lehfan dokunuşlar yaparsın gülşen'li sevdama,

‎Erbâb'ı kalem yine yazıyor ömrümün düşlerini,

‎Nazar değdirme insan lafbaz bakışlarınla.

‎

‎Kübra sus artık! Ahvalini senden daha iyi Rabbim bilir..

‎

‎👉🏻 Fatma Kübra Dikçe

‎👉🏻 Duâmda Saklı Sevdam ( Yazılıyor) ✍🏻

‎

‎👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻👇🏻

‎

‎ŞİİRDE KULLANDIĞIM KELİMELER 💜👇🏻

‎

‎Vaveyla - Çığlık

‎Gümrah - Güçlü, kuvvetli, gür

‎Katmer - Kat kat

‎Tahayyül - Hayal

‎Badire - Çöl

‎Erbâb'ı kalem - Usta kalem

‎Lehfan - Kalbi yanık, hasret çeken, özleyen

‎Gülşen - Gül bahçesi

‎Lafbaz - Kelimelerle oynayan kişiye denen söz, sihirbaz

‎