Kelimelerimiz Yaslı, Renklerimiz Yaralı, Şiddete Karşı Sanatla Ses Oluyoruz

Bugün bir çocuk öldü, bugün bin çocuk öldü... İçimiz yaslı, gözümüz yaşlı ve biliyoruz ki geleceğimiz hüzün kaplı...

Yarınlarımız demiştik ya onlara hani geleceğimizin bekçileri demiştik peki biz nasıl sahip çıkamadık yarınlarımıza. Bir çocuk elden giderse bin çocuğu kaybederiz. 

Kültürümüz, kimliğimiz, kişiliğimiz nakış nakış işliyken gözbebeklerimizde şimdi nasıl da elimizden kayıp gittiler kara toprağa. 

Artık devir değişti, dünya değişti, bizim bildiğimiz gibi değil bazı şeyler. Şimdi birlik olma vaktidir ey anneler babalar. Şimdi başlıyor asıl gerçek ebeveynliğimiz. Televizyonu mu açtı çocuğumuz uygunsuzsa izletmeyin! YouTube'a mı girdi sizin kontrolünüz olmadan eline vermeyin. Oyun mu oynuyor mesaj mı atıyor bu çocuk kiminle iletişim kuruyor? Ne olur bir elimiz çocuğumuzun başında bir elimiz vicdanımızda olsun. Senin çocuğun benim çoçuğuma derman derken senin çocuğun benim çocuğuma yara olmasın. Biz bu işin altında birlikte kalkacağız ama önce eğitim ailede başlar. Bu işi ailede başlatacağız.