KARANLIK TAVANLAR
Şu dar koridorlar ne zamandır sessiz
Kilit altında tutulmuş nefesler harabe.
Çatlak duvarlardan sızan resimler soluk.
Çivi tutmaz duvarlar başıboş, renksiz...
Bir paslı anahtar, elimde iz yapmış
Yürüyorum nereye gideceğimden habersiz.
Derinden bir iç çekiş hali sarmış her yanı
Nice suskunluk ve bekleyen saat eşliğinde
Kapıyı çekip çıkmak istiyorum
Sular altında kalmış beklentilere bu karanlık yeter...
Yama yapılmış yerlerde adım atmak ne zor
Şu yoğun küf kokusu gri sabahların habercisidir.
Duvarlarda izi kalmış nakışlar
Zehir sunar yalnızlığa.
Şu ağır duvarlar altında kalmak adına mı bu telaş?
Söylenecek çok şey varken
Düğüm olmuş boğazımda
Çözüme varmayan cümleler kimsesiz kalmış.
Noktası olmayan sözler
Deva olmayan dertler.. Ne çare...
Silinmiş bant kayıtlarından, bozuk radyolardan Küf tutmuş takvimlerden
Çekip çıkarmak istiyorum kendimi.
İlk defa bu kadar kendi elimden tutmak
Ve gitmek istiyorum.
Ardıma bakmadan, öylece...
Yorumlar 7
Teşekkür ederim 😊
İnşallah, teşekkür ederim
Çok teşekkür ederim 😊
Ne mutlu.. Teşekkür ederim 😊
İnşallah, teşekkür ederim 😊
Değerli yorumunuz için teşekkür ederim
Değerli yorumunuz için teşekkür ederim
Yorum Yaz
Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.
