Karanlik taraflarimiz…

Herkesin bir karanlık tarafı vardır. Kimi zaman korkutan, kimi zaman uzaklaştıran, kimi zaman da insanı kendi içinde kaybettiren… Çoğu insan o karanlıktan kaçmaya çalışır. Oysa bazen asıl mesele ondan kaçmak değil, onunla yüzleşebilmektir. Bu çalışmayi hazirlarken hissettigim şey biraz da bu idi. Merkezden dışarı doğru yayılan çizgiler, insanın kendi içinde yaptığı yolculuğu hatırlatıyor bana. Sürekli hareket eden düşünceler, bitmeyen arayışlar ve cevap arayan bir zihin… Çizgilerin arasındaki karanlık alanlar ise bastırılan korkular, kırgınlıklar ve insanın kendine bile söylemekten çekindiği tarafları gibi. Ama dikkatli bakınca o karanlığın tamamen boş olmadığını fark ediyorum. İçlerinde yıldızlar var. Belki de bu yüzden karanlığı sadece kötü bir şey olarak göremiyorum. Çünkü bazen insan en parlak ışığını en karanlık yerlerinde keşfediyor. Bazıları karanlığın içinde kaybolurken, bazıları orada kendi yıldızını doğurmayı başarıyor. Bu resim benim için karanlığa rağmen aydınlık kalabilme çabasını anlatıyor. Kusurlarına, korkularına ve gölgelerine rağmen ışığını koruyabilen insanların hikâyesini… Çünkü gerçek güç, hiç karanlık yaşamamakta değil; karanlığın içinde kendi yıldızlarını yakabilmekte saklı.