Karanlığım

Gecelerin karanlığı
işlemiş içime,
huzursuz ve yalnız yine...
Işıksız bir geçmişin gölgesinde.
Sarılsın diye beklerken yaralarım
cerahat tuttu.
İyilieşmez artık nafile.
Kabuk bağlar ara sıra
Umutlanırım düzelecek diye.
Bir tırnak darbesiyle
kan revan içinde yine.
Ölmek mi lazım! dinmesi için.
Bir merhem bir care
Acaba dönebilirmiyim
geriye?
Silebilirmiyim geçmişi,
boğabilirmiyim karabasanları
beynimde.
Bazen bir tebessüm yeterken her şeye
yetmiyor kahkahalar
beni bana döndürmeye.
Affetmeliyim çocukluğumu
suçu yok biliyorum.
Dönebilsem her şeyin başladığı yere,
Sorabilsem hesapları bir bir...
İmkansız biliyorum.
Çıkamıyorum siyahlardan
Hasretim beyaza yeşile pembeye...