Kalbin ile oku.

Zannetme ki, bu satırları öylesine yazar kalem
Lâfızda başka iken, mânada bambaşka bir alem
Yüzü ay gibi parlak derken, teşbihi görmez misin
İstiare; yüreğim alev alev,gelip söndürmez misin

Ateş-i aşkın ile yanarsa şu koca alem, mübalağat
Sabret, elbet bir gün biter bunca elem,de nasihat 
Say say bitmez, medh, zem, ahenk uyum fesahat
İstihfam, telmih, teşhis,ima, Kafiye, redif, belâğat

Mecaz'ı unutursam, tüm usta kalemlere ayıp olur
Yüreğin taş kesilmiş ey sevgili,desem kinaye olur 
Sen gülsen de, gülüşünde hüzür var, bu bir  tezat
Rüzgâr aşkımı kulağına fısıldadı mı ?  Muhayyelât

Bunları bilsen bile, hayâlinde canlandıramışsan
Benzer bir hâli, aşk diye de, hiç yaşamamışsan
Yüzlerce cild de olsa, kendini senden gizlemiştir 
Gözlerinle değil, kalbinle aşk ile okursan, anlarsın

Hattat-ı Hayâl