Kalbim bir nehir olsaydı

Kalbim bir nehir olsaydı eğer,

Sırf sana kavuşmak için yarardım bu çorak toprağı;

Kıvrılırdım karanlığın göğsünde, ince ve dikbaşlı.

Yüzyılların pası çökse de çekilen kıyılarıma,

Söküp atamazdı hiçbir zehirli el

Aşkımın o el değmemiş, cam mavisi berraklığını.

Kalbim bir nehir olsaydı eğer,

Tarihin ördüğü o mağrur taş köprüleri

Bir gecede yıkıp geçerdi sana duyduğum bu vahşi hasret.

Derinimde biriken ses, kendi yatağına dar gelir;

Sessiz bir kiyamet gibi akar gitmeye çalışırdım..

Ve ben sana varmak için fırtınalarla boğuşurken,

Sen yine en uzak ufukta,

Kendine yeten, dokunulmaz ve derin

Bir deniz olurdun...

Ben ise sana karıştıkça kaybolan

Mavi bir adak.