Kadınım

Aşkı mukaddes bilip, ömrümü yoluna serdim,
Sana köle olmayı en büyük rütbe gördüm.
Sen vurdun darbeni, ben hep göğsümü gerdim,
Hâlâ bende yaşayan o kan sensin, kadınım!

Mevsimler boyu sürdü bu dinmeyen fırtına,
Yılların vebalini yükledin şu sırtına.
Giderken bakmadın yüreğimin feryadına,
Beni böyle bırakan o can sensin, kadınım!

Yalnızlık bir uçurum, sensizlik zifiri ağ,
İçimde sorular var, her biri koca bir dağ.
Hâlâ seviyor seni kalbim, kopsa da aradaki bağ,
Gözümde yaş yerine akan sensin, kadınım!

Bir anlık heves için yıktın bütün dünyamı,
Kabuslara çevirdin en güzel rüyamı.
Gidişinle başlattın bu bitmez feryadımı,
Her kapıyı yüzüme kapatan sen, kadınım!