İKİ GÖNÜL ARASINDA

İKİ GÖNÜL ARASINDA

sokaklara vuran kendini, sızılıyken biraz

yoklanırken düşüncelerden

ansızın duvarını yıkan fırtınalarıyla uzakların

katı, yoğun, hem de şiddetli

ve üstelik hiç mi hiç aman vermeyen

yüreğini yalnız kentin harabelerine döndüren

anıları geçerken bir zaman aklından

rüyası güzel hayatın

sevdiği hüzünlerden ve sevinçlerden ne varsa

karşısındaydı, biraz ötesinde

ay ışığında yalvaran gözleriyle bakarken kendine

geceydi. sessiz her yer…

hüzünlü bir şarkıdan kalandı geriye

bu yabancı kalabalık

her zaman kıyısına düşen som yalnızlık

bir meçhulün izinden giden

ki gölgesiz karanlıkta

aydınlığın yüzüne kapanarak bitap haykırmaktan

iyiliğin ve hem kötülüğün

apansız özlemine kapılıp, soluğunda

yanan ve balkıyan aşkların,

ruhundan beslenip aslına kavuşan hikayelerin

sözlerinden yansır yaşanmışlıklar

nasıl da tutar birbirini,

benzer nasıl birbirine

hayatın/ölümün ufkuna dönüktür istekleri

dünyalı ve hem dünyasız…

kaldığı yerden görülen

tanığı olmayan, kimsenin görmediği

başlatırken zamanı, anı

uykusuz düşüncenin aynasında hep karşılayan,

öylece görülen manzara

uyuyan/uyanan aşkın

iki göz arasında

belli ve hem belirsiz…

bakıp duracaksın

nereden eser sevincin kor fırtınası

ağırdan batan güneşin

yüreği kanatan yazgısı nerede son bulur

bakıp duracaksın

günden güne, sürüp giden çağlar boyunca

yerli ve hem yersiz

iki gönül arasında…

        Erkan Eren

“ YANIMDA HEP SEN “ kitabımdan bir eser.