İhanet

bir ömre neler sığdırdın 
ne mutluluklar, ne umutlar
ne hüzünler, ne ihanetler
bazısı deldi geçti
bazısı yel oldu esti
hiç biri en sevdiğinden
gelen hançer gibi değildi
akıtmadı belki kanını
ama yaktı bitirdi 
hiç etti canını
uykuları haram etti
gündüzleri gece
ayakların varmaz oldu
gideceğin yere
biliyordun içten içe
olmayacaktı
ısrarın niye!
şimdi başını vursan duvara ne fayda
heba ettiğin zaman
gelmeyecek bir daha
akıllanırmısın peki desem
Asla...
bütün dünya binse sırtına
taşırsın da
tamah etmezsin
dünya malına
bir tatlı söz ile
açarlar kapını yine 
zehir eklerler sofrana
sen o zehri bal sanarak yersin
pişman ederler doğduğuna 
çekemeyeceyin dertlerden
kamburun çıkarda sırtında 
iki büklüm kalırsın 
dik duran  kansızların yanında.