Hasat Zamanı

Savruldu harmanımız, rüzgâr tersine esti,
Toprağa düşen emek sanki kökünden kesti.
Vefasız bir bulutun gölgesi suyu kesti,
Umutlar un ufak oldu, tükendik biz bu yaşta.

Kırık bir testi gibi sızıyor içimden kan,
Güneşin vurduğu yer bağrımda yanan bir can.
Bir zamanlar aşkıyla köpüren o koca can,
Meğer bir hiç uğruna sessizce orada solmuş.

Şimdi hangi mevsimin koynunda uyursan kal,
Gönlümün defterinden silindi o eski hal.
Kurudu bak sonunda o aşkın derin kuyusu,
Bu çorak hatırada bitti o sevda masalı.