Gurbet Kanadı

Yolların ucunda yorgun bir gurbet kuşu,

Gözlerin hâlâ yollarda, biliyorum anne.

İçimde hiç dinmeyen o dönüş düşü,

Hasretini gece gündüz içime eliyorum anne.

Uçup da gelsem isterim, ama kanadım kırık,

Her çırpınışımda yüreğimden kopan bir hıçkırık.

Mesafeler uzun, yollar sessiz ve karanlık,

Ne kadar zorlasam da gelemiyorum anne.

Sakın yas tutma, dökme gözyaşını,

Eğme o kutsal, o vakur başını.

Sanki daha dün sarılmışım gibi kokuna,

Hâlâ tenimde, hâlâ yüreğimde duyuyorum anne.

Bir gün rüzgâr diner, fırtınalar susar,

Hasretle bekleyen kalpler huzura kavuşur.

Kanadımda sızı, yüreğimde umut var;

Ben elbet bir gün uçup gelirim anne.