Gün Batımı Koleksiyoncusu ☀️

Sen gün batımı koleksiyoncusu,

Sevmezsin aydınlığı.

Ufuk çizgisinde batırırsın umutları,

Her sabah tan vaktinde

Yeniden doğurursun onları.

Beklersin, içindeki ışık

Yensin diye karanlığı.

Sen, karanlığın ceketini giymiş

Gün batımı koleksiyoncusu.

Çalışırsın bütün gün,

Ufuk çizgisinin hayaliyle,

Diri, uyanık düşlerinle.

Ve beklersin

Bir kelebeğe kavuşmayı.

Sen, oradan oraya savrulan, ruhu göçebe,

Gün batımı koleksiyoncusu.

Hanlar, saraylar senindir

Ama yuvan nerededir?

Çıkar artık karanlık ceketini,

Bir kelebek bekler sana kavuşmayı.

Ben hüzünlü kelebek, 🦋

Ömrüm rüzgâr kadar kısa,

Gel, kurtar beni ölümlerden.

Senin yuvan burada:

Bir tas sıcak çorba,

Bir tutam yaşam,

Ve kırık bir umut ışığı.