Gülce

Sensizlikle örülmüş bir hüzün hırkasındayım,
Yine vuslatı meçhul bir yolun arkasındayım.
Ne fırtınalar koptu, rüzgârın farkındayım,
Gözlerinin içinde sürgünüm, duyuyor musun?
Kendi feryatlarımla uyandım, uyuyor musun?

Gönül tahtıma kurdun mermerden sarayını,
Ben çekerim ömrümce bu sevdanın payını.
Felek çoktan fırlatmış zehir dolu yayını,
Vurduğun her yaradan nur akar, biliyor musun?
Bu divane arkandan kül olur, geliyor musun?

Aşk dediğin alevdir, yakar durur kalbimi,
Senden başka kim anlar bendeki bu halimi?
Bir tebessümün çözsün dilimdeki mührümü,
Sustuğum gecelerde adın var, duyuyor musun?
Gülce kokan yollarda izim var, uyuyor musun?