Gönlümün Fırtınası

Gönlümün dinmiyor fırtınası, karı,
Gözümden tütüyorsun ömrümün baharı.
Göğsüme saplanan o son efkârı,
Söküp de yerinden atamıyorum.

Hasretin yükünü kadere yıktım,
Gelmeyen vuslatın peşinden gittim.
Aşkın deryasında bir gemi yaktım,
Yoruldum, yüzerek batamıyorum.

Aklımın ipleri koptu kopacak,
Bu yangından beni kim kurtaracak?
Gözlerin içinde kutsal bir ışık,
Senden başkasına tütemiyorum.

Gittiğin o yollar uzadı gitti,
Gönlümün sabrı da, ömrü de bitti.
Yokluğun canıma öyle tak etti,
Ben sensiz her gece yatamıyorum.