Göç

Göç

Soluk bir fotoğraf karesinde kaldı dostlarımız,

bir fincanın kırk yıl hatırı oldu da,

anılarımız boynu bükük kaldı.

Yenildi, içildi, gülüp eğlenildi.

Sıra gözyaşına gelince akmadı, akmadı.

Belki de yüreğimize aktı usul usul, fark edilmedi.

Gecenin koyu karanlığının,

gündüzün ilk ışıkları arasında kalan

acakararanlık gibi,

keskin çizgilerle ayrıldı yollar.

El bile sallanmadı.

Allah'a ısmarladık denmedi.

Küs ayrıldı dostlar.

Umutla hayal arasında gidip geldi

söylenmemiş sözler.

Boğazda dizili kaldı.

Cümleler hiç yola çıkmadı.

Anlatacak bir şey kalmadığındandı.

Yollar farklı yerlere götürdü her birimizi.

Dostlar terk edildi istemsizce.

Bilinmeyen bir diyara göç ediş,

hüzün, keder ve bolca anılar bıraktı.

Dönüp bakmadı kimse.

Baksa ne?

Arkada kimse kalmadı.