Geceyle Kavga

Gün biterken bile

Kendine iş edinir

Dertlenmeyi gönül

Fal taşı gibi saçılır önünde

Kuruntular irili ufaklı

Yakalasan viran edeceksin

Güzelim uykuları

Gece  güler sana bıyık altından

Kendi karasına bakmadan

Der ki:Bitmedi gitti insanın

Varoluş sancıları

İyisi mi unut beslediğin

Kem gözlü zalimi

Kara geceye

Yarın mı sorulur

Sabahın bile alacağı var

Hiç çırpınma boşuna

Hangi yana dönsen

O yanın yorulur…