Esikteki Bakış

Eşikteki Bakış

​Eskimiş bir aynanın karşısında değil,

Görmediğim bir ufkun tam kenarında duruyorum.

Herkesin geçtiği kapılardan değil,

Kendi duvarımda açtığım o küçük gedikten bakıyorum hayata.

​Düzenli sıralanmış taşlar değil derdim,

Rüzgârın hangi yönden estiğini bilmek değil.

Ben, kendi yağmurumu yağdırmayı seviyorum;

Bulutları başkasının gökyüzünden ödünç almadan.

​Zaman, başkaları için bir çark,

Benim içinse sadece durduğum,

Daldığım, bazen de unuttuğum o uzun sessizlik.

​Baktığım her şey,

Sadece benim gördüğüm renklerle yıkanıyor şimdi.

Ne bir başkasının rotasını izliyorum,

Ne de kimsenin çizdiği haritada kayboluyorum.

​Kendi kıyımda,

Kendi dalgalarımla kıyıya vuran o sakinliği,

Sadece ben biliyorum.