Erken Açan Badem Çiçeği
Acıyla imtihan edildiğim bir eve doğdum;
duvardaki bozuk saatti sevinçlerim,
gücüm,
fitilinde gazı bitmiş bir kandildi…
Zamanından önce çiçek açan
badem ağacı gibiydi dünyaya gelişim.
Sıcak yaz akşamlarında
gül kokan bahçemizde
büyük sofralar kurulurdu.
“Hadi,” derdi annem,
“nimet bekletilmez.”
Büyüklerimin karnı sohbetle doyardı,
anılar dolaşırdı masada,
gülüşler gözlerine yakışırdı.
Annem bazen
“Siz çok biliyorsunuz,” derdi;
yüzüne sessiz bir hüzün çökerdi…
Anlardım,
hayatın yükü onu da yormuştu.
Sofranın en kuytu yerinde
gizemli yüzlerini izlerdim
ve o sofradan
kalbi kırık kalkan
hep ben olurdum.
Kapı aralığından sızan güneş ışığı gibiydi
beni sevmek—
ve o kapı
hiç açılmadı…
“Tekne kazıntısı,” derdi abim;
gözlerinde adını koyamadığım bir bakışla.
Anlardım.
Aynı çatı,
aynı kan,
aynı masa…
ama ben,
pencere önünde bekleyen,
soğuğu ezberlemiş
bir kedi yavrusu gibiydim.
Çok sonra öğrendim:
Sevgi istenmez, verilirmiş.
İnşirah ferahlığı ile sardım
kırılan sevinçlerimi.
Penceremde menekşeler büyüttüm,
siyaha alışan yüzümü
maviye döndürdüm.
Barıştım içimdeki kırgın çocukla.
Ben sevmeyi öğrenmedim,
kendimi büyüttüm.
Herkes yerli yerinde;
ben kendimi seçtim.
Emine ✍️
Yorumlar 10
Teşekkür ederim 🙏
Siyahtan maviye dönmüşse yüz, umut ekilmiştir toprağa,hüzün sayfa sayfa yazılmış,sonra ufuktaki ışığa yelken açılmıştır.Kalbin rotası güneş ise pusulası hep ilim,ilim bir cevher ise kalemi sensin değerli yazarım.🦋💙💐
Can içim mavi kelebeğim çok teşekkür ederim 🤗💜
Yüreğine sağlık. Kalemin hep böyle güçlü olsun
Teşekkür arkadaşım 🤗
Çok teşekkür ederim hocam 💜
Teşekkür ederim 🙏
Teşekkür ederim can içim 💞
Teşekkür ederim çiçeğim 💞💜
Teşekkür ederim 💜
Yorum Yaz
Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.
