Erbâb-ı Elem

Erbâb-ı elem menim bibaht sineme künyedir.

İştiyakın mene, tahassürüm sene fünyedir.

Kadd-i hayatım ab-ı efsun içun zehreyledir.

Üç beş arşına yumulmadan çeşm-in ah eyledir.

Şah-ı Kebir’em, vuslat-ı serheng sana farzcadur.

Dap uluya lakin karanuya dûr-u durcadur.

Bencileyin bîzâr-ı yâr elinden çalabcadur.

Miskine şâdılık yaraşmadan ahzen eyledir.

                                                           Âşık Ş

ah-ı Kebir