Dinginliğin ve Yenilenmenin Günü: Pazar

Haftanın diğer günleri ne kadar telaşlı, planlı ve koşturmaca içinde geçiyorsa, Pazar günü bir o kadar kendi ritminde akar. Sabah, alarmın o keskin sesiyle değil de perdenin arasından sızan gün ışığının yumuşaklığıyla uyanmak, bu günün ilk ve en güzel hediyesidir. Zamanın adeta yavaşladığı, saatin akrebiyle yelkovanının bile daha esnek davrandığı özel bir zaman dilimidir Pazar.

Pazar sabahlarının olmazsa olmazı, aceleye getirilmemiş, üzerine uzun uzun sohbetlerin demlendiği kahvaltılardır. Gazetelerin sayfalarını çevirirken ya da arka planda çalan sakin bir melodinin eşliğinde içilen o ilk çay, tüm haftanın yorgunluğunu bir anda silip götürür. Mutfaktan yükselen taze kızarmış ekmek kokusu, evdeki herkesi aynı masanın etrafında, hiçbir yere yetişme zorunluluğu olmadan bir araya getirir.

Günün ilerleyen saatleri, tamamen kişinin kendi iç sesini dinlemesi için harika bir tuvaldir.

** Kimileri için bir parkta, ağaçların gölgesinde yapılan yürüyüş, toprağa ve temiz havaya dokunmak demektir.
 
** Kimileri içinse evde kalıp uzun süredir ertelenen bir kitabı bitirmek, kahve eşliğinde sevilen bir filmi izlemek ya da sadece hiçbir şey yapmadan koltuğa uzanıp düşüncelerin akıp gitmesine izin vermektir.

 ** Yemek yapmayı bir zorunluluk değil de bir hobi olarak görenler için yeni bir tarifi denemek, mutfakta zaman geçirmek de pazar gününün getirdiği o özgür alanın bir parçasıdır.

Güneş yavaş yavaş çekilip gökyüzü kızıl bir renge büründüğünde, pazar gününün o tatlı ve hafif buruk huzuru kaplar içimizi. Pazartesinin tatlı telaşı yaklaşırken, akşam kahvesini yudumlamak hem biten günün şükranını sunmak hem de gelecek yeni haftaya taze bir enerjiyle "merhaba" demenin en güzel yoludur. Pazar, sadece bir dinlenme günü değil; zihnimizi, ruhumuzu ve adımlarımızı yeniden hizaladığımız sessiz bir limandır.