Denizine küsen martı
Kapak Görseli
Denizine küsmüş bir martı gibisin şimdi
Ne sesin ne de soluğun duyulur
Ürkek bakışlar altında
Kendine ve bana yabanciliğın seferindesin zelal
...
Ay doğmuş denizlere
Kumsallar bomboş
Hangi rıhtıma demir atsam ötelenmiş duyguların esirliğini yaşarım durmadan
Sessizliğini boz
Ve
Gel gittiğin lal susmalardan
...
-Hüsnü Bala
Yorumlar 2
İnsan bazen gitmez; sadece sessizleşir. Bu şiirde o sessizliğin ayak seslerini duydum. Denizine küsen martı, aslında kendine yabancılaşan insanın sureti gibiydi. Kaleminize sağlık.
Kesinlikle katılıyorum teşekkürler dost 🙏
Teşekkürler 🙏
Teşekkürler Nurcan hanım 🙏
Yorum Yaz
Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.
