CUMARTESİ VEDASI

Günlerden cumartesiydi gittiğinde

Mahallenin pazarı kurulmuş

Kalabalık toplanmıştı bugün bizim sokakta

Gürültülü bir veda olmuştu

Sanki hep bir ağızdan

Hoşça kal diyordu olanca kalabalık sana

Bense avaz avaz sustum ardından

Pazardan çilek alıp reçel yapacaktık oysa

Yorgun düşecektin

Sana kıyamayıp sürpriz yapacaktım

Dışarıda yiyecektik bu akşam yemeği

Sahildeki o çok sevdiğin köfteciye gidecektik

Dönerken eve elimizde birer külah dondarma

İkimizde sekiz yaşımızda olacaktık

Kim daha önce kapıya varacak diye

Yarışacaktık gecenin bir köründe

Zile basıp kaçan çocuk ürkekliğinde

Gittiğinden beri cumartesiler yok takvimimde

Yıllar oldu gitmiyorum sahildeki köfteciye

Kaç yaz geçti bilmiyorum dondurma yemeyeli

Akşam ezanı okunmadan giriyorum artık eve

Sensiz sessiz ve sakince.