Bitti Fermanım

Yorgun bir gölgeyim hicran bağında,
Gözümün feri yok, bitti dermanım.
Yalnızlık taht kurmuş gönül dağımda,
Mürekkepsiz kaldı bitti fermanım.

Saçımın teline düştü beyaz aklar,
Yüzümdeki izlerde derin nakışlar.
Yardan yadigâr dertler sineme düşmüşler,
Dönülmez bir yola girdi kervanım.

Evlatlar el oldu, her biri gitti,
Koca dünya daraldı, bir oda yetti.
Gönül sarayım yıkıldı tarumar oldu,
Dertler elimde kaldı, ağrıyor her yanım.

Bir ateş yanar ki sönmüyor içimde,
Eski sevdalar yok şimdilerde.
Ruhum göç etmeye ölüm döşeğinde,
Toprağa hasrettir artık bu canım.

Azrail kapımı çalmadan önce,
Helallik dilerim vakit gelince.
Ömür defterimi kader deyip yazınca,
Yalan dünyada kalmaz bedenim.