BİR ÖZÜR BORÇLUYUZ KENDİMİZE
Herkese güller sunmuşum gönül bahçemde,
Oysa ne acımasız davranmışım kendime,
İnsanlara sunduğum Halil İbrahim sofralarımda
Bir bağdaşık yer verememişim kendime.
En büyük haksızlığım kendime,
Oysa ne cevherlerim saklıymış derinliklerimde
Bir özür borcum var kendime.
İnsanlara sunduğum Halil İbrahim sofralarımda
Bir bağdaşık yer verememişim kendime
Yok, artık böyle yaşayamam.
Bir özür borcum var kendime!
İçimde derin bir huzursuzluk,
Yok, bu hayatı böyle sürdüremem.
Bir özür borcum var kendime!
Döndüm dolaştım tilki misali,
Kürkçü dükkânım olan kendime
Artık kimseyi arkadan itemem ki
Bundan böyle benim sofram,
Madenimi işleyeceklerle.
Bu da en büyük iyilik olsun kendime!
Unutmayalım ki!
En büyük yatırım kendimize,
Günün sonunda yüzleşeceğimiz sadece kendimizle
Kaçış yok ki kendimizden
En azından bir özür borçluyuz kendimize!
şiiri dinlemek için linke tıkla <3
Yorumda Boyalıdan selam getirmeyi unutma ;)
Yorumlar 4
Bu şiirinizi çok beğeniyorum Kaleminize yüreğinize sağlık. Gerçekten kendimize bir özür borcumuz var😔💔💔💔
Ne kadar doğru, bazen herkese yetişmeye çalışıp kendimize geç kalıyoruz bunun için kendimize ciddi bir özür borçluyuz. Durup düşündürdüğünüz ve bunu hatırlattığınız için çok teşekkür ederim hocam elinize sağlık
Vefayi en cok kendisi haketmiyor mu insanin gercektende… cok guzel bir eser hocam yureginize saglik…👏🏻🌸
İnsan, kendi bahçesinin bahçıvanı olmayı unuttuğunda, başkalarının bahçesinde açan çiçekleri alkışlamaktan kendi köklerini kurutabiliyor.... Emeginiz, güzel yüreğiniz her daim var olsun.. Kaleminiz, kelaminiz hiç susmasın🙏💚✨
Yorum Yaz
Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.
