Bir Kalem Bir Kâğıt
Bir Kalem Bir Kâğıt
Dünyaya artık eskisi kadar kafa yormuyorum.
Daha berrak hayaller kuruyorum
ve rüyalarımı hayra yoruyorum.
Maddiyattan öte, maneviyatın yatağında,
bir kalem, bir kâğıtla
dökülüyorum satırlarıma,
dağılıyorum mısralarımda,
sevişiyorum umudumu gizlediğim kafiyelerimle.
İnsanlar kötü, insanlar korkunç…
Artık insanlara eskisi kadar kafa yormuyorum.
Bir kalem, bir kâğıt…
Yazıyorum ruhumun derinliklerini;
beğenilme korkusundan uzak,
yüreğimin derinliklerine bir o kadar yakın.
Hem artık çığlıklarım daha derinden,
bir o kadar sessiz…
Duyulmak istemiyorum.
Anlar dolduruyorum ceplerime;
yarınların, dünlerin
kaygılarından bir o kadar uzak.
Çocuklar günahsız, çocuklar melek…
Ah, yüzümü güldüren çocuklar!
Bir gün göğe yükselince ruhum,
isterim toprağımda misket yuvarlasın yavrucaklar.
Şair Erdem YILMAZ
Yorumlar 9
Kalabalık içindeki yalnızlıklar. Bir o kadar kalabalıklar. Kaleminize yüreğinize sağlık..
“Yazıyorum ruhumun derinliklerini; beğenilme korkusundan uzak,” Beğenilme korkusundan uzaklaştıkça hem kendine hem insanlığa yaklaşıyor şair, onu herkes olmaktan alıkoyan da bu benzersiz gücü. Yüreğinize sağlık, dizelerinize sonsuzluk diliyorum Erdem hocam 🙏🏻
Bir kalem, bir kâğıt ve ruhun o uçsuz bucaksız derinliği... Maddiyattan öte, tamamen maneviyatla yoğrulmuş bu harika şiir için yüreğinize,emeğinize, kaleminize sağlık Erdem Bey.
Yorum Yaz
Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.
