Ben

Tüm dertleri sırtıma koymuşlar,
Yol bitmiş, iz kalmamış durmuşlar.
Bir lokma ekmeğe muhtaç etmişler,
Yanmaktayım, Pir Sultan’ım ben.

Gözümde umut değil, kara bir duman,
Kalbim kırık, dilimde var aman.
Bir sevdaya düşmüşüm, adı yaman,
Ağlamaktayım, Karacaoğlan’ım ben.

Çekilmiş çileler, yıkılmış dağlar,
Kapanmaz yaralar, durmaz kanar.
Bir ömrü harcadığım, boşluklar var,
Tükenmekteyim, Dadaloğlu’yum ben.

Karanlık çöktü, ışık görünmüyor,
Yüreğimde ateş, gözüm gülmüyor.
Bir sevda uğruna ömür sürülmüyor,
Kırılmaktayım, Âşık Veysel’im ben.