Bazen hüzünleniyorum... Anne!

Bazen hüzünleniyorum... Anne!
Kaybettiklerimi özlüyorum.
Baktığımda orada değiller.
Hayat ne kadarda kısa.
Ne kadar acı.
Bu resimde tam karşımda annemin resmi var.
Bazen bakıp kalıyorum resmine.
Kıymetini bilemedik.
Özledim seni anne.
Ne kadarda acı çektin.
Güler yüzünü göremez oldum artık.
Nasıl gülerim anne...
Özledim sesini.
Seslenirimde duyar mısın beni?
Küçük bedenin mezara kondu.
Hafızamdan gider mi sanırsın anne.
Bakıyorum boşluğa...
Oğlunu görüyor musun anne?
Kalbimin acılarını yazmaya gücüm yok.
İlahi hükme boyun eğdik.
Giden gelmiyor anladık ki çare yok.
Gitmeden ver sevgini,değerini.
Sonradan bir kıymeti yok.
Ne kadar yansan boşuna...
Artık dönüş yok.
Ölüm gerçektir.
Kabul etsende etmesemde birdir.
Sanatçı,Yazar,Şair:Kurtuluş Gümüş Kalem
Yorumlar 2
Yorum Yaz
Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.