BAHARIN ADI SENDİN

Ne de güzel gülerdin sen

Gözlerinin içinde nevruz kutlar

Gelen bahara umutlar ekerdim

Sen bilmeden

Halaylar çekilir türküler söylenirdi

Ateşin başında

Hasret kokardı türküler

Fırat'ın kıyısında çamaşır yıkayan

Anadolu kadınlarına karışırdım

Yüreğimi arındırırdım geçmişin kirlerinden

Munzur dağının eteklerinden toplar

İsli demlikte kekik çayı yapardık

Sen gülünce

Baharlar gelirdi sevda ülkeme

Anneler ağlamaz

Çocuklar ölmezdi bu topraklarda

Gülünce sen

Bisiklet alabilirdi fabrika işçisi babalar kızlarına

Huzurdun sen

Bir sofranın başında altı boğaz

Kaşık sallarken bulgur pilavına

O sofradaki sıcaklıktın sen

Sen masmavi gökyüzü

Kırlarda açan papatyalardın

Kendime göçüm

Yüreğimin devrimiydin sen.