Akşam İnceliği
Akşam İnceliği
Sesin,
akşamın ince yerinde
usulca duruyor.
Ne uzak,
ne yakın;
kalbe değen bir gölge gibi.
İçimde eski bir mevsim,
adını söylemeden
sana benziyor.
Rüzgâr geçiyor,
biraz serin,
biraz hatıra.
Çayın buğusunda
yarım kalmış bir sessizlik
dağılıyor ağır ağır.
Bazı vedalar
gitmekten çok
içimizde yer değiştirmek.
Ve ben,
her akşamüstü
gökyüzünün kızıllığında
sana benzeyen
ince bir sızı buluyorum.
Yorum Yaz
Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.
