Yorgun Kalbim

Yorgun Kalbim

​Bugün biraz sessizliğe ihtiyacım var,

Kalabalık caddelerden, bitmek bilmeyen sorulardan uzak.

Zihnimin kıyısında dinlenirken,

Yorgun kalbimin sesini duyuyorum.

​Ne büyük bir gürültü ne de ağır bir yük,

Sadece biraz eskitilmiş bir ritim bu.

Üstüne basıp geçtiğim yolların yorgunluğu,

Biriktirdiğim hatıraların ağırlığı belki de.

​Demlenmiş bir çay gibi bekliyor sessizlik,

Ne bir kırgınlık saklı içinde ne de bir telaş.

Sadece nefes almak istiyor insan,

Biraz yavaşlamak, kendine dönmek.

​Geçer diyor içimdeki o sakin ses,

Her yolun bir sonu, her yorgunluğun bir uykusu vardır.

Şimdi sadece durmalıyım,

Yorgun kalbimi biraz kendi haline bırakmalıyım