Yazarın Nefesi

Nasıl güzel bir şeydir yazmak.
İnsanın kendi iç dünyasına yaptığı en sahici yolculuğudur.

Yazmak, insanın kendine bile kapalı kalmış odalarının kapısını aralamasıdır.
Unuttuğunu sandığı geçmişteki düşüncelerini, duygularını yeniden bulmasıdır.
Hani kıymetli bir şeyi saklar da yerini unuturuz ya;
sonra bir gün bulunca yaşadığımız o tarifsiz sevinç…
İşte yazmak biraz da buna benzer.

Yazanlar ve bir de yazmak için yazanlar vardır.
Bazı yazarlar “İyi ki yazıyorlar” dedirtir,
bazılarıysa belki yalnızca can sıkıntısından yazar, bunu inkâr edemeyiz.

Kimi için bir hobidir yazmak,
kimi için ise nefes almak.

Nefes için yazanlar öyle pek vakit ayıramazlar yazmaya;
yazmak için vakit yaratırlar.
Dünyalık pek çok şeyden feragat ederler.
Çünkü bilirler: Nefessiz yaşanmaz.
Bu yüzden ne olursa olsun,
birkaç satır yazarak nefes alır hayata tutunurlar.

Böylesi yazarlar için insan ister ki
zaman biraz yavaş aksın
ya da yazmak için hayattan küçük bir pay ayrılsın.

Ama sanki o yazarlardan bir ses duyar gibiyim:
“Biz hayatın içinden besleniriz.
O koşturmaca içinde nefese ihtiyaç duyarız.
Telaşlarımız olmasa yazacak  kelimelerimiz de kalmaz.”

Ne kadar da doğru…

Hayata bu denli anlamlı bakan, onu satır aralarında okuyan insanlar
iyi ki kaleme sığınırlar.
İyi ki bizim görmezden geldiğimiz nadide güzellikleri,
hatta yüz çevirdiğimiz çirkinlikleri gün yüzüne çıkarırlar.

Hayatı not eder,
hem bize ayna tutar
hem de gelecek nesillere bugünleri aktarırlar.

Evet, yazarlar iyi ki varlar…
Ama bir de bu cevherle doğup o ışığı hiç keşfedememiş olanlar var.
Kalemle tanışamamış,
içindeki hamuru işleyememiş,
cevheri açığa çıkaramadan göçüp gidenler…

İşte ben, okuduğumuz o güzide eserlere “İyi ki yazılmış” derken
bir yandan da henüz yazılmamış,
yaşanmış ama kaleme alınmamış duyguların,
ya da yazılsa da gün yüzüne çıkarılmamış eserlerin hüznüyle okurum.

Yazarın kalemle tanışması bir şanstır hem okuyucu hem de kendisi için.

Öyleyse diyelim ki:
Her kalem bir gönülle yâr olsun.
Her yürek kendisini ifade edecek cesareti bulsun
Hiçbir cevher işlenmeden bu alemden göçüp gitmesin.