YAŞAMI SEVMEK NEDİR NE DEĞİLDİR?

Yaş aldıkça hayat üzerinde birçok kontrol mekanizması geliştirir insan. Hayatın kendiliğinden gerçekleşen akışına güven, dozunda empati, hatalardan ders çıkarma, cesaret konusunda yeni kapılar aralama, keyif alınan uğraşlara yönelme gibi kazanımlar bilincine vararak yaşıyor olduğumuzu daha güçlü hissettirir bize.

Genel olarak mutluluğun tanımına uyduğunu düşündüğümüz beklentiler zamanla daha makul hedeflere ilerler. İleriye bakmanın ve gelecekten umutlanmanın en fayda veren yöntemi büyük beklentiler arasında kaybolmaktansa, elle tutulabilir bir gelişimi hedeflemektir. Geçmişteki mücadeleler için bugün acı değil de minnet duyabilmek, dünde takılı kalmamayı öğrenmek; tüm bunlar mutluluğa giden yolda yürümeyi başarıyor olduğumuzun en güzel kanıtıdır.

Yaşamayı sevmek hiçbir olumsuzlukla karşılaşmayacağından emin olmak değildir; zihinsel ya da fiziksel acıdan tümüyle uzak durmayı garantilemek olası değildir. Gerçeğin farkında olmamıza rağmen, mücadele etmeye değer bir hayatın içini doldurabilecek büyük küçük her şey sevdirir yaşamayı. Büyük telaşlardan kısa sürelerde de olsa zihinsel olarak bizi uzaklaştıran nelerse, bunların sayısını çoğaltmaktır iyi gelecek olan.

Toplumun gürültüyle içinde debelendiği çağın zorlukları hepimiz tarafından deneyimlenmekteyse de, her şeye rağmen yaşamdan tat almanın anahtarını bulanlarımız bu boğuşmadan galip çıkanlar olacak, bu da bizim su götürmez gerçeğimiz.

 Ne demiş Nazım Hikmet?

 “Yaşamak şakaya gelmez,

büyük bir ciddiyetle yaşayacaksın

 bir sincap gibi mesela,

yani, yaşamanın dışında ve ötesinde hiçbir şey beklemeden,

 yani bütün işin gücün yaşamak olacak.”

....

Tadına vararak yaşanmış güzel bir hayat dileğiyle 

Nilden Sargut