YARA

YARA

adına gurbet, yaradır

sana karşı duyguların hiç dinmediği

hüzne boğduran beni

bir esintinin ardından giderken uzağa

umut edenim döneceğini senin

hep zulmün işitilen sesi

kalmadı dağlanmadık vicdanımda bir yer

ne kadar haykırsam

çekilen acıyı, duyulan derin özlemi

anlatamam bir türlü kendimi

göğsüme hapsolan şu kalbim

bahar gelince uçmayı kuşların peşinden

hürriyet aşkından gayrı yoktur emelim

sevdandır kanatan beni

çünkü esiriyim unutulmayan gözlerin

son alemin ülkesine gitmeli

ve hesabını görmeli böylesi kanırtan kaderin

ki bu aşk mutlaka beni öldürecek

her yeri gurbet dünyanın

en beterinde bitip tükenmekteyim

taşıyamazsın artık kendini ey yürek

zehirlendin kendi duygularında

ve adınla kaldın

düşünü kurduğun aşkın varamadan kapısına

hep gurbetmiş çektiğin

yarayı veren

yârin, vardır elbet bir bildiği…

           Erkan Eren

“YANIMDA HEP SEN” kitabımdan bir eser.