Vicdanın İhmal Edilen Sesi
Vicdanın İhmal Edilen Sesi
Kilit vurdular lal ettiler, o güzelim sesi,
Hangi vicdan kabul eder, bu bitmez nefesi?
Bir kadının kalbinde, yangınlar büyür iken,
Sessizliğe mahkûm etmek, nedir söyle, neden?
Duvarlar sağır olur, yerler çatlarken derinden,
Yıldızlar sökülür sanki, o kadının yerinden.
Soruyorum dünyaya, bu kaçıncı susturuş?
Bu kaçıncı kırgınlık, bu kaçıncı savruluş?
Kelebek kanadı gibi, çırpınırken yarınlar,
Buz kesmiş yüreklerde, erimiyor karlar.
Bir çığlık ki yükselir, enginlere, denize,
Dönecektir bir gün o, dönüp yine bizlere.
Susturamazsınız o sesi, damarlarda kan gibi,
O bir hakikat seli, bir ulu orman gibi.
Korkmayın, bırakın aksın, o mahzun çığlıklar,
Sessizlikte boğulan, vicdanları ayıklar.
Yorumlar 4
Duygularımıza, düşüncelerimize tercüman olmuşsunuz.Susan,susturulan kanayan bir yara bu maalesef, vicdanların susmadığı bir zaman, bir dönem diliyorum...
Bazı şiirler okunmaz, insanın içinde bir yere dokunur. Bu dizelerde susturulan seslerin, görmezden gelinen yaraların ve vicdanın ağırlığını hissettim. Kelimeleriniz bir çığlık değil, uyanmaya çağrı gibi. Kaleminize ve yüreğinize sağlık.
Vildan hocam yürekle yazılan her şiir yüreğe dokunuyor.. Yazmış olduğunuz bu şiir yüreğime pare pare değdi, daim ve kaim olsun insaAllah 🤲🏻
Yorum Yaz
Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.
