Tohum ve çınar

TOHUM VE ÇINAR

Bazı tohumlar güneşe yakın olur; hemen filizlenip yoluna koyulur. Erkenden çiçeklenir, meyveler sunar; yorulanlara gölge, kuşlara yuva olur.

Bazı tohumlar ise toprağın derinliklerinde yol arar. Bir taşa rast gelmiştir, bir kayaya, bir çıkmaza... Bir ışık arar, süzülen hüzmeleri kovalar; hayata göz kırpmak için başını topraktan uzatır. Toprağın derinlikleri onun için bir kafes değildir; umuda nefes olmuştur, çünkü kafesler hevesleri yıkamaz.

Gün gelir; damla damla biriktirdiği bilgelik, ruhundaki derinlik ve gözlerindeki keskinlik, bileğine güç katar. Yüreğindeki çığlıklar taşı çatlatır; kimse duymasa da taş duyar, güneş duyar. Gözündeki yaş, kalbindeki aşk ve içindeki o büyük güçle beraber o, artık bir çınar namzetidir.

Bu, tohumun kendiyle savaşı; bu, kendiyle olan yarışı; bu, gün yüzüne çıkabilmenin telaşıdır. "Geç kaldım" diye üzülme! Her süreç olgunlaşmanın, her sonuç ise yeni bir başlangıcın hediyesidir.