Şiir

Sensizlik

1 dk okuma 54 okunma
Sensizlik

Gönlümde açtığın yaralar kanıyor,
Her dokunuşta bir umut uyanıyor,
Sevda bahçemde güller açıyor,
Sensiz geçen geceler içimi yakıyor.

Ya abartıyorum severken seni,
Ya da tüketiyorsun içimdeki beni,
Aldığım nefeste ölüm kol geziyor,
Sensizliğin çığlığı vuruyor özlemini.

Bir yanım çiçek açar olur bahar,
Bir yanımda kavga, bir yanımda yar,
Ne kadar sevsem, bağrımdan ateş,
Sensiz bu dünya beni hep yakar.  

Paylas:

Yorum Yaz

Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.

0 / 3000
Zahir Baran

Zahir Baran

"Bende bir fazla bilenin öğrencisi bir eksik bilenin öğretmeniyim" Öğretmen

109 Yazı 4,964 Okunma
Giriş Yap Kayıt Ol