Sayfaların Arasında Saklanan Adam

Bazıları geceyi uyuyarak geçirir.
Bazıları ise bir cümlenin içinde kaybolur.

Ben hep ikinci tarafta kaldım.

Bir kitabın kenarına düşen gölgeyi,
eski bir şarkının kırık notasını,
ışığın bir yüzü nasıl değiştirdiğini uzun uzun izledim.
Çünkü insan bazen yaşamayı değil;
hissetmeyi seçiyor.

Müzik bana sustuğum yerleri anlattı.
Fotoğraflar, kimseye göstermediğim tarafımı sakladı.
Kitaplar ise kalabalığın içinde bile neden yalnız hissettiğimi…

Zamanla şunu fark ettim:
Bazı insanlar hayatı yaşar,
bazıları ise onu anlamaya çalışır.

İşte bütün yorgunluk biraz da buradan geliyor.

Bir kareye saatlerce bakmamın,
aynı şarkıyı geceler boyunca dinlememin,
altını çizdiğim cümlelere geri dönmemin sebebi bu.

Çünkü bazı tutkular hobi değildir.
İnsanın kendine attığı gizli çığlıktır.

Ve en acı tarafı ne biliyor musun?

İnsan bir süre sonra kitap okumuyor…
kendini satır satır toplamaya çalışıyor.