NEDEN OYNANIR BU "İYİ VE KÖTÜ POLİS" OYUNU?

NEDEN OYNANIR BU "İYİ VE KÖTÜ POLİS" OYUNU?

​Sevgili okuyucular ve sayın seyirciler,

​Sizi bugün yıllardır süregelen bir algı oyunu olan "iyi ve kötü polis" ile tanıştırmak isterim.

​Bir bina düşünelim; bir tiyatro binası olsun, biz yine tiyatro örneğinden devam edelim. İki de yöneticisi olsun; bunlara "yönetmen" diyelim. Bu iki yönetmene de yönetmeleri için iki grup insan verelim. İnsanlara otorite kurmak, liderlik etmek ve yönetmek zordur; emek, yönetmelik, hak, adalet ve disiplin gerektirir.

​Bu iki grup insan da tabii ki tiyatro binasında bulunacak kadar eğitimli ve saygılı bireyler olsun. Ne düşünürdünüz? Her şeyin yönetmeliğe, adalete ve hukuka uygun olduğunu, değil mi? Ama yanıldınız.

​Çünkü herkesin sezdiği ama kimsenin cesaret edip dile getiremediği bir kulis oyunu içindeler. Bu iki otorite figüründen birisi "kötü polis"tir; genellikle dürüst insanları hedef seçip psikolojik şiddetle, mobbingle ve gruptan dışlayarak yönetir. Diğeri ise sahte şefkat sunan ve bu mobbinglere alan açan, üç maymunu oynayan bir otorite figürüdür.

​Yıllardır otorite sahiplerinin altlarındakileri yönetebilmek için çeşitli alanlarda oynadıkları bu algı oyunu, yani "iyi polis-kötü polis" oyunu; böylesine zahmetli bir oyun neden oynanır?

​Çünkü bu oyun, kişisel egoların çok ötesinde bir sistem açığıdır, bir yönetim zafiyetidir. Belki mali açıklar, belki disiplinsizlik, belki de mesleki suçlar... Bu sistemde dürüst insan istenmez, sorgulayan insan hiç istenmez. Bu yüzden dürüst insanları ya sistem dışı bırakmak ya da ehlileştirmek isterler.

​Önce mobbingle, yani kötü polisin açtığı yaralarla sizi ele geçirmek, boyun eğdirmek; fikrinizi, ruhunuzu ve duygularınızı çalarak sizi yönetmek isterler. Yönetilmezseniz devreye iyi polis girer. Sahte şefkatiyle genelde "iyi polis" sus payı olur. Onun sahte iyiliğine kanarsınız çünkü yaralarınıza merhemmiş gibi yapar ama aslında tuz basar; sizi uyuşturarak susmanızı sağlar.

​Oysa bir sistem sorgulayıcısı ; şefkat değil, adalet, liyakat, disiplin ve yönetmelik ister. Kurallar ve resmi yönetmelik karşısında algı yönetimleri işlemez. Başta dediğim gibi; insanlara liderlik etmek, yönetmek zordur; emek, disiplin, liyakat, adalet ve yönetmelik gerektirir. Bu da yönetenlerin işine gelmez.

​En ucuzu ve kolayı; "iyi polis-kötü polis" algı oyunuyla, bolca laf salatası, piyon ve kulis tiyatrosuyla idare etmektir. Liderlik; laf salatasıyla değil, insanlara ışık olmakla ve bazen (başkalarını aydınlatmak için) kendini yakmakla ilgilidir.

​Her daim Ulu Önder Liderimiz Atatürk'ün izinde...

​Yazar: Zeynep Kaynaklar

25.05.2026 - 04.37