LA' sındayım Lacivertin...

Yastıkla düşüncelerimi kavuşturdum yine....

​Dünya fırtınalı bir deniz gibiydi

Hayatın gürültüsü, acısı

Bitmek bilmeyen koşturmacaları

Ruhu bin parçaya ayırıyor

Ruha boyun büktürüyordu

​İşte tam o sırada

Ebabil kuşları gibi geldi kelimeler

Kabaran denizi

Seccade gibi serdim önüme

Döktüm kendi şeceremi

Harf harf

Kelime kelime ayırdım kendimi

Ayıkladım, yabancı olan ne varsa

Acıtsa da

Söke söke çıkardım içimden

​Şöyle bir baktım

Ne çok haksızlık etmişim kendime

Ne çok şey taşımışım içimde

Ben en sona kalmışım....

​Durup bir nefes aldım

Üşümüştü duygularım

Sarıldım kendime

Baktım ki en çok kendime borçluymuşum

​Doğruldum sonra

Bir ışık yaktım

Öyle bir kale ile

kuşattım ki her yanımı

​Ne rüzgar sızdı

Ne bir gölge düştu içeri

Ne de dünyanın boş gürültüsü

​Kendime sakladığım ben ile başbaşa kaldim

Ebabil kuşları dindi

Deniz duruldu

Ruhum maviyi de geçti

Şimdi Lacivertin La'sındayım

​@Şevval