Köye gidelim mi?

Köye gitmek diye bir kavram vardır ya hani bazen esprisi yapılır. Tatile gitmek mi köye gitmek mi  ülke genelinde belki yüzde sekseni köye gitmeyi seçer. 

Köy ait olduğun yerin adıdır aslında hangi şehir, hangi il, hangi ilçe, hiç farketmez köye gidiyorum der insanlar aslında gittikleri geçmişleri, anıları parçası oldukları havanın suyun doğanın kendilerinde bıraktıkları izleri taşıyan yerin adıdır köy .  

Bende onlardan biriyim ilk öğrendiğim ağaç Ihlamur ağacıydı kapımızın önünde yıllara meydan okumuş belki iki kişinin kollarını sarsak elleri birleşmeyecek kadar büyük.

Rüzgar ile dans eden yapraklarının hışırtı sesi. Haziran ayının ilk haftasından itibaren mis kokan çiçekleri. Çocukluğumun en güzel en kıymetlisi gölgesinde hayallerimi büyüttüğüm özlemleri mi hayal kırıklığımı bekleyişlerimi göz yaşlarımı dibine gömdüğüm. 

Bak işte ben geldim şimdilerde o çocuk değilim biliyorum. Ne hayallerim aynı ne kederlerim. Aynı olan tek şey var galiba o da özlemlerim babamı biliyorsun zaten onu uzun uzun konuştuk seninle.  Salıncak yapalım mı o günlerdeki gibi şimdi aynı kiloda değilim ama seni incitir miyim bilmiyorum. Biri duysa deli der sanırım seninle konuştuğum için. Oysa ben seninde bizim kadar canlı ve ruhun olduğunu hissediyorum.  Sen yaratıcının eserisin yarattığı herşey gibi kıymetlisin. İnsanların anlamadığı şey de bu kendilerini  üstün ve büyük görmeleri. Yok etmek üzere kurulu hırsları. Oysa sen çiçeklerinin kokusu, görkemli duruşun yaprakların ayrı çayın ayrı şifa dolusun en çok da bana iyi geliyorsun sen doğanın olduğu kadar çocukluğumun da kıymetli bir parçasısın.  

Yaşadığım şehir o kadar büyük ve kalabalık ki hava kirliliği gürültü yorucu ve bunaltıcı yaşam tarzı birbirini tanımayan anlamayan insanlar. Her gün aynı ve sıradan olan kurulmuş bir düzen içinde sıkışmış ve yok olmaya yüz tutmuş ruhlar. Kaybedilen insanlık. 

Tam olarak bu kaçışın adı olabilir mi ? 

Köye gitmek....