Kaybolan Düşler
Ucu olmayan bir yoldayım sanki
O yol ki nasıl bir yol, ah bir bilsem…
Yağmur yağar saçlarıma sessizce,
Gece bile susar bazen içimden.
Farkındayım artık her şeyin,
Kırılan düşlerin, susan kalplerin.
Bir yıldız kayar gökyüzünden,
Ben yine seni düşünürüm derinden.
Yoruldum belki ama düşmedim,
Karanlıkta bile umut seçtim.
Rüzgar savursa da anılarımı,
Kalbimde hâlâ biraz sen kaldın sanki…
Bir sabah olur belki yeniden,
Güneş doğar solmuş düşlerime.
Sessizce yürürüm o uzun yolda,
İçimde sakladığım özlemle.
Gözlerimde biraz hüzün varsa,
Sebebi sensin ey yar…
Çünkü insan en çok da
Unutamam dediğini özler zamanla.
Şimdi geceler konuşur benimle,
Ay bile bakar hâlime.
Ben yine aynı yerde,
Seni beklerim kalbimin en derin köşesinde…
Yorumlar 3
Nasılda tertipli insanın içine dokunan bir şiir.. Yüreğinize sağlık hocam 👏🏻
Yorum Yaz
Yorumunuz onaylandıktan sonra yayınlanacaktır.