Işığını kaybeden bir yıldızın yere düşüşü... Düşmüş Melek

Işığını kaybeden bir yıldızın yere düşüşü... Düşmüş Melek

Gurur ve kederin aynı bedende can bulduğu o an.

Bazen en büyük savaşlar gökyüzünde değil, bir çift gözün ardındaki o derin boşlukta verilir.

Cennetten kovulmanın acısı mı, yoksa bir başına kalmanın gururu mu? Alexandre Cabanel’in 'Düşmüş Melek' eserinden yorumladığım bu kesitte, o tek bir damla gözyaşına sığan koca bir isyanı işledim. Bakışlarındaki o keskin öfke, aslında en derin kırgınlığın yansıması. Ruhun karanlık ve aydınlık arasındaki o ince çizgisini tuvalime taşıyarak,o meşhur bakışını kendi fırça darbelerimle yeniden yaşatmak istedim.
​
​Yenilmiş ama boyun eğmemiş. Gururu yaralı, öfkesi ise sonsuz. Cabanel’in zamansız eseri 'The Fallen Angel' yorumum... Her çizgi bir sitem, her renk bir vazgeçiş.