IRKÇILIĞA BAKIŞ

 Günümüz dünyası çok aktif ve hızlı akıyor. Etrafınıza hatta daha da öncesinde sosyal medyaya bir bakın. İnsanların tepki gösterdiği, en ufak bir olayda ortalığı ayağa kaldırdıkları konu: Irkçılık. Yanlış anlaşılmasını istemem, tarafı olduğum ya da desteklediğim bir kavram değildir. Benim gördüğüme göre insanlar bu ayrıştırılmaya/farklılaştırılmaya epeyce tepkili ve fikirleri de çok net. Herkes bu konunun ‘’sinir’’ paydasında bir arada ancak bu sadece görünüş farklılığı değil mi? Bu durum elbette ki dışlanıp, dalga geçilmesi gereken bir şey değil ama kimi insanların buna fazlaca duyarlılık gösterip olduğundan daha da vahim durumlara sokması bana pek mantıklı gelmiyor… Şu anda dünyada kendini ayrıştırmayan, farklılaştırıp, ötekileştirmeyen kim var ki? Yönelim, siyaset, zevkler, renkler vs. hepsi birer ayrışma konusu. Kimi eşcinsel, kimi mazoşist, kimi komünist, kim deist olduğunu ifade edip bambaşka bir kimlik yaratıyor kendine. Dışarıdan farkların göze battığı bu dünyada içten olan, duygusal yönden olan ayrışmalar niçin bu kadar normalleştirildi? Bunlar insanın doğasında olan, yaradılış gereği uygulanan ve seçilen şeyler değil ki. Havalı görünmek, marjinal olmak veya sivrilmek; adına ne dersiniz deyin bunlar da ayrışma parçasıdır benim için. Kendini bu ve benzeri yönlerden ayrıştıran insan zaten kendi toplumuna ırkçı kesilmiştir artık. Hani diyoruz ya "tek millet, bir yürek, toplum birliği" vs., bunlar zaman geçip dünya ve yaşayış değiştikçe önemini yitiren ve lafta kalan ifadeler oldu ve olmaya da devam ediyor. İlerde ne değişir, neler olur bilinmez fakat ayrışmış bir insan ve topum yapısı bizleri bekliyor.

Semih Berke AYDIN - 03/04/2022