Her Şey Yerli Yerinde

Her şey yerli yerinde
Bahar bizim eve de geldi.
Sarı saksıdaki ortanca yeşillendi yine.
Pempe çiçekler açmaya hazırlık yapıyor gibi.
Koridorda yapraklarını dökmeye başlayan kauçuğu güneşe çıkardım.
Sanki yıllardır hapis de güneş hasretlikten dökmüş yapraklarını.
Daha iki gün olmadı güneşe kavuşalı.
Filizlendi tepesinden açık yeşil açık yeşil.
Kışın soğuktan yanan sardunyalarinin hepsini söküp yenilerini diktim. 
Onlar da tuttu galiba hala canlı canlı bakıyorlar bana.
Koridordaki Peygamber kılıcım düştü 
Öyle büyüdü ki kerata
Dalları toprağından da ağır oldu. 
Onu da balkona güneşe çıkardım 
Saksımı değistirmelisin artık sığınıyorum bu kaba der gibi bakıyor bana.
Her şey aynı yerli yerinde
Çayımı aldım.
Çiçeklerle dolu balkondaki sedirime oturdum.
Müziğimi açtım sanki müziksiz oturulmaz gibi yazılı bir kural var bu balkonda.
Resimlerimin bazılarını çerceveletip 
Sırtımı dayadığım duvarı doldurayım diyorum.
O kadar çok yapacak işim var ki
Böyle anlarda hiçbir şey yapmak istemiyor canım.
Erteleme hastalığım olduğu teşhisini 
Koydum kendime.
Bir iş en son ne zaman oluyorsa
İşte ben o işi o zaman yaparım.
Bu yüzden hep geç kalırım,
Otobüse,trene, uçağa,derse,doktora
Aklınıza gelen her şeye geç kalırım.
Her seferinde söz veririm kendime
Bu sefer erken davran,
 hadi kızım yaparsın, diye gaza getiririm kendimi
Ama nafile yine geç kalırım.
Hayata ve en önemlisi kendime bile hep geç kalırım.