HAYAT BAYRAM YERİ

Ne çok bakıyoruz geçmişe ve ne çok şeyi çok uzakta bıraktığımızı hissediyoruz.... Eskiye ait büyük özlem duyduğumuz şeylerden biri de bayramlar. En mutlu geçirdiğiniz bayram gününü hatırlıyor musunuz?  Çocuklukta kalan bir gün müydü yoksa arkadaşlarınızla ya da eşiniz ve çocuklarınızla tatile gittiğiniz bir bayram günü müydü?  Belki de bazı nedenlerden ötürü öteden beri hiç sevmediniz bayramları. 

Gelin artık “Nerede o eski bayramlar” klişesine düşmeden, kendi hayatımızı- ne kadar olabiliyorsa o denli- bayram yerine çevirelim. Çocukluğumuzdaki kalabalık sofralar artık kurulamasa da, yeni kıyafetler almak ve giymek eski cazibesini yitirse de, mesafeler kolaylıkla yok edilebilir, bazı kavuşmalar her istendiğinde gerçekleşebilir olmasa da bayramı bayram etmek yine bizim elimizde. 

Uzun zamandır sesine hasret kaldığımız bir dosta ulaşmak, hazır hayattan birkaç gün ödünç almışken sevdiğimiz kıyılarda yürümek, okumaya fırsat bulduğumuzda yeni kitaplara başlamak, çok özlediğimiz bir büyüğümüzün yanında olup ona sarılmak , çocukları sevindirmek, ya da huzur dolu bir sessizliğin veya fotoğraf karesinin içinde anı yakalamak… Bütün bunları yapabilmek bayram etmek değil mi?

Değişen ve bozulan düzenin içinde şikayet ederek değişimi ummak; parçalarının eksik olduğunu bildiğimiz bir yapbozu tamamlamaya çalışmak gibi nafile bir çabayken; güzel olan ne varsa peşine takılıp onu büyütmektir olumsuzlukları alt edecek olan. Tek bir kişinin çabası ve inancı ile kolayca aydınlanamayacak büyük bir karanlığa bakıyor olsa da  gözlerimiz, o karanlığın üzerini kendi fırça darbeleriyle rengarenk bir panayıra dönüştürmeye niyetli gönüllerden daha güçlü değil şimdiki zaman.

Bizden aldıklarını geri vermeyeceğini bildiğimiz bir dünyaya, aldıklarının misli kadar güzellik var elimizde eklenecek. Bizler bunu sanatla başaracağız, kendimiz olmanın gücüyle başaracağız; iyinin ve doğrunun yine peşini bırakmadan yaşayarak renklerine kavuşacak bayramlarımız.

Nice güzel bayramlar ve bayram tadında hayatlar dileğiyle…