GECE YARISI KÜTÜPHANESİ

Gece yarısı bir kapı aralanır içimde,

Sessiz bir kütüphane kurulur kalbimin ortasına

Tozlu raflarda dizili “keşke”ler,

Her biri başka bir hayatın yarım kalmış cümlesi

Bir kitap çekerim karanlığın içinden,

Sayfaları ben kokar, ben konuşur

“Ya şöyle olsaydı…” diye başlar her satır

Ve ben her defasında başka bir ben olurum.

Birinde gülüşüm daha kolay,

Birinde kalbim daha az kırık

Ama hiçbirinde eksiksiz değilim.

Hiçbir hayat tam değil, hiçbir ben tamam

Gece yarısı kütüphanesi fısıldar bana:

“Seçtiklerin kadar seçemediklerin de sensin”

Ve ben ilk kez anlarım

Kaybettiklerimin de beni var ettiğini.

Raflar yavaşça silinir gözlerimden,

Kitaplar kapanır birer birer

Ve ben, kendi hayatımın ortasında

İlk kez kalmaya razı olurum.

Çünkü bazen en doğru hikâye

Hiç değiştiremediğin o hikâyedir… 🌙