ELDE VAR SIFIR

ELDE VAR SIFIR 

​Kendimi bileli hep bir yere, bir şeye, birilerine yetişmeye çalıştım.

Kendimi bileli hep bir şeylere çalıştım; kendime bile, kendi üzerimde bile çalıştım.

Hayatımda ilk defa bütün işlerimi halletmişim de biraz sakinlemiş, molaya çıkmışım gibi; ama molada ne yapılır, onu bilmiyorum.

Bir ara, dinlenme dönemi değil de sanki "elde var sıfır" gibi.

Tüm bu koşturmaca, bunca çaba, emek ne içindi? Hatırlamıyorum.

Bazen sadece içindeki boşluğu doldurmak için çabalıyor insan; ama ne yaparsa yapsın dolmuyor, eninde sonunda o boşluk yine seni buluyor, karşı koltuğa oturup seni izliyor.

Hayatta telafisi mümkün olmayan boşlukları oluyor insanın; o boşluk dolmuyor, ne kadar çabalarsa çabalasın, rüzgâr esince üşütüyor.

Belki de en büyük yanlış, o boşluğu doldurmaya çalışmak oluyor.

Geçmişle yüzleştim, kendimle barıştım, karanlıkla tanıştım, acıların içinden geçtim, aşklarımdan dersler çıkardım, savaşları kazandım, kendime patika yollar açtım, ışık bulamayınca kendimi yaktım.

​Elde var sıfır:

Belki de hayata eksilerde başlayan, çok geriden başlayan biri için sadece sıfır noktası değildir.

Hayatına yeni başladığının göstergesidir; geçmişin gölgeleri olmadan, geçmişin izleri olmadan... Ezilen, hor görülen, yalnız bırakılan o çocuğun sızıları olmadan.

​— Yazar Zeynep Kaynaklar

​04:23

17.09.2026